‘Weglopen is minachting Uraad’
Dit opiniërende artikel geschreven door de gehele fractie van Lijst Calimero is gepubliceerd in UK-10 op 5 november 2009.
Een enerverende Universiteitsraadvergadering afgelopen donderdag, met als heikel punt het Bindend Studie Advies (BSA), eindigde abrupt door het weglopen van de SOG en GSb. Het is een teken van politiek onvermogen om het harmoniemodel meteen als ‘overleden’ te beschouwen, enkel omdat je het niet eens bent met een voorgenomen besluit. ‘De oorlog is begonnen’, aldus de fractievoorzitter van de GSb. Grote woorden, maar op deze manier steek je het harmoniemodel zelf een dolk in de rug.
Het staat iedere partij vrij om kritiek te leveren op beleidsvoorstellen en de verschillende fracties hebben hiervoor ruimschoots de gelegenheid gehad. Wij snappen dan ook niet hoe je het CvB van een ‘autoritaire’ houding kan beschuldigen wanneer zij kunnen rekenen op de steun van 15 van de 22 raadsleden. Het accepteren van moeilijke beslissingen is onderdeel van de bestuurlijke verantwoordelijkheid. Weglopen uit een vergadering is daarom een enorme minachting van je ambt als raadslid. Je hebt je verkiesbaar gesteld, je bent verkozen en dus heb je de verantwoordelijkheid die daarbij hoort aanvaard.
Ook lijkt al die commotie ons wat voorbarig: er zal eerst overeenstemming moeten zijn over de voorwaarden waar een opleiding aan moet voldoen om een BSA te kunnen invoeren. Zelfs de vorm en de puntengrens staan nog niet definitief vast. De stelling dat Calimero er alles aan doet om het BSA zo snel mogelijk in te voeren, willen we bij deze dan ook naar het rijk der fabelen verwijzen. Toch is het genomen besluit desastreus, tenminste, als we de GSb voorzitter in de UK van vorige week moeten geloven: ‘Studenten moeten zich verzetten tegen BSA’. Over een autoritaire houding gesproken. Mogen studenten dat niet zelf meer bepalen dan?
Voor steeds meer studenten begint het gedrag van verzakende studiegenoten hun eigen studievoorgang te frustreren. Het feit dat recidivisten bij studies als Bedrijfskunde, Rechten en IB/IO tegenwoordig niet meer worden toegelaten bij de werkcolleges van eerstejaars vakken is één van de trieste gevolgen van slechte rendementen in het tijdperk van de massa-universiteit. Wanneer een kwart van de eerstejaars niet meer dan 5ec in het eerste semester weet te behalen en een ander kwart gewoon 25ec of meer behaald, dan constateren wij dat deze slechte rendementen niet geheel op het bordje van de universiteit kunnen worden geschoven. Studenten hebben wat dat betreft ook zo hun verantwoordelijkheid, waarvan de vrijblijvendheid steeds lastiger te verdedigen is.
Wij zijn ons ervan bewust dat er ook risico’s aan een BSA zitten, maar veel van de geschetste doemscenario’s zijn te ondervangen door slim beleid. Een uitgebreide dialoog met vertegenwoordigers uit de studentengemeenschap is wat ons betreft dan ook nodig. Het besluit, zoals dat er nu ligt, biedt studenten zowel binnen als buiten de universiteitsraad een unieke kans om invloed uit te oefenen op de invulling van het BSA. Wat ons betreft een teken dat het Harmoniemodel nog altijd springlevend is.
Nee, het harmoniemodel was dood op het moment dat het CvB besloot tegen eerdere afspraken in een plan te lanceren. Dat jullie je laten inpakken doet daar niets aan af. Dat is autoritair, niet het uiten van een mening in de uraad.
Meest kenmerkende aan dit antwoord is nog wel dat Calimero meent bestuurlijke verantwoordelijkheid te moeten dragen. Die heb je niet als uraadslid; je hebt een vertegenwoordigende rol, o.a. om het CvB aan zijn afspraken met studenten te houden. Dat jullie een ander standpunt innemen dan de andere studentenfracties is je eigen keus, maar het meewerken aan de afbraak van de universitaire democratie is bijzonder kwalijk.
Misschien kun je je beter afvragen of het uberhaupt zinnig is om een afspraak te maken om ergens niet over te praten. Dat is de fout geweest van het College. Laten we vanwege onze meningsvershillen BSA even buiten beschouwing gelaten: stel je maakt een afspraak het niet over een bepaalde maatregel te hebben, maar door nieuwe ontwikkelingen blijkt die maatregel noodzakelijk te zijn voor een succesvolle toekomst van je organisatie. Mag je dan niet op het eerdere besluit terugkomen enkel omdat hier een afspraak over gemaakt is? Persoonlijk lijkt me dat een destructieve manier van besturen. Ik vind het dan ook op zijn minst gezegd vreemd dat er nu zo’n heissa gemaakt wordt over het schenden van de afspraak, terwijl je je in de eerste plaats beter boos kan maken over het maken van de afspraak.
Daarnaast begrijp je blijkbaar niet wat er in bovenstaand stuk bedoelt wordt met bestuurlijke verantwoordelijkheid. Er stond nog een controversieel en belangrijk punt op de agenda wat door dit gedrag niet meer aan bod is gekomen. De precieze inhoud van het beleid is irrelevant, maar het gaat om een miljoen euro. De voorzitter had de vergadering ook door kunnen laten gaan, maar het stemgedrag van SOG/GSB was bij dit punt beslissend geweest voor de uitkomst. De SOG/GSB nemen hier dus het risico dat ongewensd beleid zijn doorgang vindt voor lief.
Waar het dus om gaat is dat wanneer je weg gaat lopen uit de vergadering, je de voortgang van de organisatie frustreert en dus ook het algemene belang van studenten. Ik vind dit veel te ver gaan, zeker wanneer de inzet van deze actie gericht is op het ’serieus’ genomen worden. Ik neem een fractie die zich zo laat kennen en het eigen belang voor het belang van de organisatie stelt in ieder geval niet serieus, maar hier mag je gerust met me van mening verschillen.
Het is goed om te lezen dat Ruben van mening is dat de studentengeleding tenminste een vertegenwoordigende rol heeft (over de precieze inhoud van het begrip bestuurlijke verantwoordelijkheid valt inderdaad te discussieren). Daarmee wordt namelijk direct duidelijk dat Calimero de enige partij is die deze rol serieus neemt door NIET weg te lopen uit een vergadering. Het is lastig vertegenwoordigen als je niet aanwezig bent!
Overigens lijken zowel het SOG als de GSb van de (ongefundeerde) assumptie uit te gaan dat alle studenten sowieso tégen het BSA zouden zijn, hetgeen helaas ook blijkt uit de houding ten opzichte van het standpunt van Calimero (zie bijvoorbeeld het commentaar van Paulien op de UK site). Nu zou een referendum hierin uitkomst kunnen bieden, ware het niet dat het voorgestelde referendum niet Universiteits-breed is, dat de mensen die hun stem uitbrengen hoogstwaarschijnlijk tot de kring van de tegenstander behoren (promotie gaat nu eenmaal makkelijker bij gelijkgestemden in jouw eigen sociale netwerk; en ook al is dit niet het geval, de schijn blijft bestaan zolang het referendum niet door een onafhankelijk orgaan wordt georganiseerd) en dat de website en de poster inderdaad verre van objectief zijn. Wat dat betreft heeft men goed gekeken hoe dit soort refernda in de oude Sovjet tijden werden geregeld (let wel: ‘geregeld’ is een bewuste woordkeus, ik had ook voor ‘georganiseerd’ kunnen kiezen)!
Calimero, jullie zijn goed bezig en ga vooral zo door!
De SOG en de GSb verlenen hun steun en medewerking aan het platform BSA dat juist bezig is de mening van de student over dit onderwerp en de manier van invoering van de BSA te toetsen. Bovendien zijn zowel SOG als GSb organisaties met leden en dus een duidelijke achterban. Calimero heeft dit niet. Calimero heeft trouwens helemaal niet bij de student getoetst of zij voor een BSA zijn voordat zij instemden met het plan. Ook nu zie of hoor ik ze weinig praten met studenten over in welke vorm studenten dat dan zouden willen zien. Calimero ondersteunt het platform ook niet. Hoe kun je dan volhouden dat SOG en GSb ervan uitgaan dat studenten tegen het BSA zouden zijn? Hoe wil je dan volhouden dat Calimero goed bezig is? Wil Calimero dan niet weten hoe de student erover denkt?
Wanneer je realistische, goede ideeën hebt om een universiteitsbreed, onafhankelijk referendum tot de mogelijkheden te maken, dan zou ik zeggen: organiseer het! Tot die tijd is het is nog altijd beter om een referendum te organiseren dat binnen de mogelijkheden ligt en voor studenten die we wel kunnen bereiken, dan om helemaal niets te doen. Bovendien kunnen wel gewoon alle studenten stemmen, dat kan namelijk gewoon via de site, voor iedereen toegankelijk. Ook organisaties die normaal helemaal niet zoveel van doen hebben met de GSb of het SOG, sluiten zich overigens aan bij het platform. Dat de mensen die voor een BSA zouden zijn niet gaan stemmen, is uiteindelijk hun eigen verantwoordelijkheid. Ik wil juist ook deze studenten oproepen om te gaan stemmen als je bang bent dat de uitslag anders niet representatief zal zijn.
Bovendien blijkt uit mijn reacties vooral mijn eigen, persoonlijke mening over het BSA. Een mening die voortkomt uit ervaring met het BSA op de Hanze. De Hanze heeft al 15 jaar een BSA en de rendementen zijn ook daar slecht. Een mening die voortkomt uit vele discussie over BSA, onder andere met het CvB van de Hanze. En uit vele discussies met studenten van zowel HBO als WO over een langere periode van vorig jaar tot nu. Ik ben van mening dat een BSA de situatie voor studenten niet verbetert en het dus niet in het belang van de student is dat er een BSA komt, in welke vorm dan ook, voordat andere rendementsverbeterende maatregelen geprobeerd zijn. Zoals ik al eerder zei: er zijn andere, betere maatregelen die nog niet geprobeerd zijn. Bovendien lijkt het me sowieso verstandig het onderzoek over BSA dat nog uitkomt af te wachten.
Hoewel jij (Paulien) jezelf volkomen belachelijk hebt gemaakt op de GSb site door voorstanders van een BSA af te schilderen als patienten van de menselijke vorm van de gekken koeienziekte, zal ik toch maar even op je reageren. Het enige wat ik hoef te doen is je te verwijzen naar ons andere nieuwsbericht, mijn reactie onderaan geeft volgens mij een goed antwoord op al je vragen en kritiek.
ps: eigenlijk is het jammer dat je de reactie van Sido niet eerst hebt gelezen. Op zijn kritiek ga je in ieder geval niet in en mijn vraag aan jou is om in je reactie, die je voor de duidelijkheid beter in de andere post kan zetten, in te gaan op de meerwaarde van dit referendum. Ook vraag ik je of je nog steeds werkelijk overtuigd bent van de redelijkheid om deze petitie een referendum te noemen. Zo ja, dan vraag ik mij af of je mij misschien duidelijk kan maken aan welke eisen een objectief referendum in jouw ogen aan moet voldoen. Enlighten me!